“Roddel en sabotage zijn geen vijanden van je team. Ze zijn de verborgen sleutels tot échte samenwerking”, aldus antropoloog Jitske Kramer.

Jitske: “Wat gebeurt er met ideeën en meningen die niet gehoord worden? Ze verdwijnen niet, ze duiken onder water. Wat begint als een klein visje, groeit uit tot een grote, gevaarlijke haai van cynisme, roddel en sabotage. Als we verschillen bedekken en meningen negeren om gedoe te voorkomen, vermijden we op de korte termijn spanning, maar betalen we de prijs op de lange termijn.”

Daarom is het volgens haar cruciaal om het waterpeil te laten zakken en die verborgen stemmen naar boven te halen. Ze schrijft hierover in haar boek Jam Cultures, waarin inclusie een belangrijke rol speelt. Inclusie gaat volgens Jitske over meedoen. Over het aangaan van wezenlijke verbindingen met mensen die je nog niet kent. Over diversiteit en co-creatie. Deze elementen zijn volgens haar nodig omdat we samenleven en samenwerken met mensen uit verschillende culturen en met uiteenlopende achtergronden. Dat maakt inclusie – en het goed omgaan met macht en verschillen – tot één van de grootste uitdagingen van onze tijd.

Jitske: “Samenwerkingen lopen spaak door verschillen in organisatiecultuur en conflicten ontstaan omdat we elkaar niet begrijpen. Mensen worden buitengesloten vanwege hun huidskleur, religie, leeftijd of seksuele oriëntatie. Inclusie is een veelbesproken onderwerp, waarin vragen centraal staan als: wie beslist waarover, wie moet zich aan wie aanpassen, wat vinden we ‘normaal’ en wat niet? Over wie er mag meedoen en vooral ook over wie niet.”

“We hebben een energieke manier van spreken nodig om deze thema’s te bespreken, zonder dat er meteen conflicten ontstaan. Die taal is te vinden in Jam Cultures: kijk naar inclusie als een jamsessie, waarin je elkaar ontmoet en iedereen de ruimte voelt om zijn of haar eigen geluid te laten horen. Door voortdurend op elkaar af te stemmen, bereik je samen een beter resultaat.”

Lees hier meer.